دین و اندیشه

سخنانی کوتاه از امام حسن عسکرى علیه‌السلام ‏

نکات برگزیده مطلب
  • امام حسن عسگرى عليه‌السلام به شيعيانش فرمود: شما را سفارش مى‏‌كنم به رعايت تقواى الهى، پيشه كردن پارسايى در دين خود، كوشش بسيار براى خدا، راستگويى، امانت‌پردازى به كسى كه چيزى به شما سپرده، خواه نيكوكار باشد و خواه بدكار، انجام سجده‌‏هاى طولانى و خوش‌همسايگى كه حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله بدين روش آمده است.

۱- جدال مکن که احترامت از بین مى‌‏رود و شوخى مکن که بر تو گستاخ مى‌‏شوند.

۲- هر که به پایین‏‌نشینى در مجلس رضایت دهد، خدا و فرشتگان پیوسته بر او رحمت فرستند تا برخیزد.

۳- از گناهانى که مورد بخشش قرار نگیرد، یکى این است که گناهکار بگوید: کاش جز به خاطر این گناه بازخواست نگردم. سپس امام حسن عسگرى علیه‌السلام فرمود: شرک‏ ورزیدن مردم، نامحسوس‌‏تر از حرکت مورچه بر روى گلیمى سیاه در شب تاریک است!

نوشته های مشابه

۴- بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ به اسم اعظم خدا، نزدیک‌تر از سیاهى چشم به سفیدى آن است.

۵- مهرورزى نیکان براى نیکان، ثواب است براى نیکان؛ و مهرورزى بدان نسبت به نیکان، فضیلت به شمار مى‏‌آید براى نیکان؛ و کینه‌‏ورزى بدان به نیکان، زینت است براى نیکان؛ و کینه‌‏ورزى نیکان به بدان، رسوایى است براى بدان.

۶- از فروتنى است اینکه هر که بر تو بگذرد، سلامش گویى و در مجالس پایین‏‌نشینى اختیار نمایى.

۷- یکى از بلاهاى کمرشکن، همسایه‏‌اى است که چون خوبى بیند، پنهانش سازد و چون بدى بیند، فاشش نماید.

۸- امام حسن عسگرى علیه‌السلام به شیعیانش فرمود: شما را سفارش مى‏‌کنم به رعایت تقواى الهى، پیشه کردن پارسایى در دین خود، کوشش بسیار براى خدا، راستگویى، امانت‌پردازى به کسى که چیزى به شما سپرده، خواه نیکوکار باشد و خواه بدکار، انجام سجده‌‏هاى طولانى و خوش‌همسایگى که حضرت محمّد صلّى اللَّه علیه و آله بدین روش آمده؛ [باز هم سفارش مى‏‌کنم به اینکه:] در میان قبیله و عشیره‏‌هایشان نماز گزارید، در تشییع جنازه‌‏هایشان حضور یابید، از بیمارانشان عیادت نمایید و حقوقشان را بپردازید؛ زیرا هر یک از شما که در دینش پارسا و در گفتارش راستگو باشد و امانت مردم را بپردازد و با آنان خوش‌اخلاقى نماید، در این صورت گویند: این یک شیعه است! من از شنیدن آن جمله شادمان مى‏‌شوم. از خدا پروا نمایید و زینت [و مایه سرافرازى ما] باشید، نه مایه زشتى [و سرافکندگى‏]، همه خوبی را به سوى ما بکشانید و هر زشتى را از ما دور نمایید؛ زیرا هر خوبى که در حقّ ما گفته آید، ما شایستگى آن را داریم و هر بدى که درباره ما بر زبان آید، ما چنان نیستم. ما را در کتاب خدا حقّى است و با رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله خویشاوندى است و خداوند ما را پاک شمرده و هیچ کس غیر از ما نمى‌‏تواند ادّعاى چنین مقامى را نماید، مگر اینکه دروغ‌پرداز باشد. بسیار یاد خدا و یاد مرگ نمایید و بسیار به تلاوت قرآن پردازید و صلوات بر پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله فرستید؛ زیرا صلوات بر رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله ده حسنه دارد. آنچه را به شما سفارش کردم در حفظ آن بکوشید، شما را به خدا مى‌سپارم و به شما درود مى‏‌گویم.

۹- عبادت به بسیار روزه گرفتن و نماز خواندن نیست، همانا عبادت بسیار اندیشه‏‌ورزى در امر خداست.

۱۰- چه بد بنده‏‌اى است آن بنده که دو روى و دو زبان است، در حضور برادرش او را مى‏‌ستاید و در غیابش [با غیبت کردن‏] گوشت او را مى‏‌خورد. اگر به او عطایى شود، حسد برد و اگر گرفتار گردد، او را وانهد.

۱۱- خشم کلید هر بدى است.

۱۲- شخص کینه‏‌اى، کم آسایش‌‏ترین مردم است.

۱۳- پارساترین مردم کسى است که در هنگام شبهه درنگ نماید. عابدترین مردم کسى است که واجبات را به جاى آورد. زاهدترین مردم کسى است که از حرام دست بردارد و سخت‌کوش‏ترین مردم کسى است که گناهان را وانهد.

۱۴- به راستى، شما را عمرى کاهنده و روزهاى معدودى است و مرگ ناگهان سر رسد. هر که خیر بکارد، نیکى برداشت نماید و هر که بدى بکارد، پشیمانى درو نماید. هر کشاورز هر چه بکارد، همان نصیبش شود، کندکار به نصیبش دست نیابد و آزمند آنچه را مقدّرش نشده، به‌دست نیاورد. هر که خیرى نصیبش شود، خداوند نصیبش ساخته است و هر که از شرّى محفوظ ماند، خداوند او را حفظ کرده است.

۱۵- مؤمن براى مؤمن برکت است و بر کافر حجّت.

۱۶- دل بى‏‌خرد در دهان است و دهان خردمند در دلش.

۱۷- روزى تضمین شده از کار واجبت باز ندارد.

۱۸- هیچ عزیزى حقّ را وانگذارد، مگر آنکه خوار شود و هیچ خوارى به حقّ تن در ندهد، مگر آنکه عزیز شود.

۱۹- دوست نادان، مایه رنج و زحمت است.

۲۰- دو خصلت است که چیزى برتر از آن دو نباشد: ایمان به خدا و سود رساندن به برادران.

۲۱- گستاخى فرزند بر پدر در خردسالى، منجر به ناسپاسى و عاق او در بزرگسالى گردد.

۲۲- شادمانى کردن در حضور اندوهگین دور از ادب است.

۲۳- بهتر از زندگى چیزى است که اگر از دستش دهى، از زندگى بیزار شوى و بدتر از مرگ چیزى است که اگر بر سرت آید، آرزوى مرگ کنى.

۲۴- فروتنى نعمتى است که بر آن حسد نبرند.

۲۵- هر که برادر خود را پنهانى اندرز دهد، در واقع او را آراسته است و هر که در حضور دیگران اندرزش دهد، او را رسوا نموده است.

۲۶- هیچ بلایى نیست، مگر آنکه اطراف آن با نعمت الهى احاطه شده است.

۲۷- چه زشت است براى مؤمن، به چیزى دلبستگى پیدا کند که مایه خوارى اوست.

منبع
تحف العقول / ترجمه حسن زاده

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا