دین و اندیشه

دعای احتجاب

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ حُمَیْدٌ الْبَصْرِیُّ قَالَ بَلَغَنَا عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ نیشار [نَیْسَابُورَ] یُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِیمُ بْنُ أَدْهَمَ عَنْ مُوسَى الْفَرَّاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع عَنِ النَّبِیِّ ص قَالَ:

حدیث نمود براى ما عبد الله از ابو جعفر حمید بصرى از مردى نیشابورى به نام عبد الله از ابراهیم بن ادهم از موسى فرّاد از محمد بن على بن ابى طالب از پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم که رسول اکرم فرمودند:

 

نوشته های مشابه

مَنْ دَعَا بِهَذِهِ الْأَسْمَاءِ اسْتَجَابَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ وَ قَالَ ص لَوْ دُعِیَ‏ بِهَذِهِ الْأَسْمَاءِ عَلَى صَفَائِحَ مِنْ حَدِیدٍ لَذَابَ الْحَدِیدُ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى وَ قَالَ ص وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً لَوْ أَنَّ رَجُلًا بَلَغَ بِهِ الْجُوعُ وَ الْعَطَشُ شِدَّهً ثُمَّ دَعَا بِهَذِهِ الْأَسْمَاءِ لَسَکَنَ عَنْهُ الْجُوعُ وَ الْعَطَشُ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً لَوْ أَنَّ رَجُلًا دَعَا بِهَذِهِ الْأَسْمَاءِ عَلَى جَبَلٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْمَوْضِعِ الَّذِی یُرِیدُهُ لَنَفَذَ الْجَبَلَ کَمَا یُرِیدُهُ حَتَّى یَسْلُکَهُ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً لَوْ دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ عِنْدَ مَجْنُونٍ لَأَفَاقَ مِنْ جُنُونِهِ وَ إِنْ دُعِیَ بِهَذَا الدُّعَاءِ عِنْدَ امْرَأَهٍ قَدْ عَسُرَ عَلَیْهَا الْوِلَادَهُ لَسَهَّلَ اللَّهُ ذَلِکَ عَلَیْهَا وَ قَالَ ص لَوْ دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ رَجُلٌ وَ هُوَ فِی مَدِینَهٍ وَ الْمَدِینَهُ تَحْتَرِقُ وَ مَنْزِلُهُ فِی وَسَطِهَا لَنَجَا مَنْزِلُهُ وَ لَمْ یَحْتَرِقْ وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ أَرْبَعِینَ لَیْلَهً مِنْ لَیَالِی الْجُمَعِ لَغَفَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ کُلَّ ذَنْبٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ اللَّهِ تَعَالَى وَ لَوْ فَجَرَ بِأُمِّهِ لَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذَلِکَ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً مَا دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ مَغْمُومٌ إِلَّا صَرَفَ اللَّهُ الْکَرِیمُ عَنْهُ غَمَّهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ بِرَحْمَتِهِ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ نَبِیّاً مَا دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ أَحَدٌ عِنْدَ سُلْطَانٍ جَائِرٍ قَبْلَ أَنْ یَدْخُلَ عَلَیْهِ وَ یَنْظُرَهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لَهُ ذَلِکَ السُّلْطَانَ طَوْعاً لَهُ وَ کَفَى شَرَّهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى وَ هِیَ هَذِهِ الْأَسْمَاءُ تَقُولُ:

هر کس این نام‌ها را بخواند، خداى تعالى دعاى او را مستجاب مى‌‏فرماید. پیغمبر صلى الله علیه و آله فرمودند: اگر این نام‌ها بر صفحه‌‏هاى آهن خوانده شود، به اذن خدا آن آهن گداخته مى‌‏شود و نیز فرمودند: سوگند به کسى که مرا به حق به پیغمبرى فرستاده است، اگر کسى دچار تشنگى‏ و گرسنگى شدید باشد و این دعا را بخواند، گرسنگى و تشنگى او برطرف مى‏‌شود و سوگند به کسى که مرا به حق پیغمبرى فرستاد است، اگر کسى آن را بر کوهى که میان او و مقصدش قرار گرفته، بخواند، در کوه منفذى پیدا شده و از آن بگذرد و سوگند به کسى که مرا به حق به پیغمبرى فرستاده است، اگر این دعا نزد دیوانه‌‏اى خوانده شود، از دیوانگى رهاى یابد و اگر نزد زنى که زایمانش سخت شده خوانده شود، خداوند زایمان او را آسان گرداند. همچنین پیغمبر فرمودند: اگر مردى این دعا را بخواند در حالى که خانه‌‏اش در میان شهرى باشد که در حال سوختن است، منزل او نجات یافته و نخواهد سوخت و اگر مردى چهل شب جمعه این دعا را بخواند، خداوند متعال تمام گناهان او را بیامرزد، اگر چه مرتکب زناى با مادر خود شده باشد. و قسم به کسى که مرا به حق به پیغمبرى برانگیخت، هیچ اندوهگینى آن را نمى‏‌خواند، مگر اینکه خداوند به رحمتش غم او را در دنیا و آخرت برطرف فرماید. و سوگند به کسى که به حق مرا به پیغمبرى برانگیخت کسى که مى‌‏خواهد بر پادشاهى ستمگر وارد شود، اگر قبل از ملاقات و دیدن چهره‌‏اش این دعا را بخواند، خداوند متعال پادشاه را فرمانبر او کرده و شرّش را کفایت مى‏‌فرماید ان شاء الله تعالى. و آن نام‌ها این است:

 

 

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا مَنِ‏ احْتَجَبَ‏ بِشُعَاعِ نُورِهِ عَنْ نَوَاظِرِ خَلْقِهِ یَا مَنْ تَسَرْبَلَ بِالْجَلَالِ وَ الْعَظَمَهِ وَ اشْتَهَرَ بِالتَّجَبُّرِ فِی قُدْسِهِ یَا مَنْ تَعَالَى بِالْجَلَالِ وَ الْکِبْرِیَاءِ فِی تَفَرُّدِ مَجْدِهِ یَا مَنِ انْقَادَتِ الْأُمُورُ بِأَزِمَّتِهَا طَوْعاً لِأَمْرِهِ یَا مَنْ قَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرَضُونَ مُجِیبَاتٍ لِدَعْوَتِهِ یَا مَنْ زَیَّنَ السَّمَاءَ بِالنُّجُومِ الطَّالِعَهِ وَ جَعَلَهَا هَادِیَهً لِخَلْقِهِ یَا مَنْ أَنَارَ الْقَمَرَ الْمُنِیرَ فِی سَوَادِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ بِلُطْفِهِ یَا مَنْ أَنَارَ الشَّمْسَ الْمُنِیرَهَ وَ جَعَلَهَا مَعَاشاً لِخَلْقِهِ وَ جَعَلَهَا مُفَرِّقَهً بَیْنَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ بِعَظَمَتِهِ یَا مَنِ اسْتَوْجَبَ الشُّکْرَ بِنَشْرِ سَحَائِبِ نِعَمِهِ أَسْأَلُکَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِکَ وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَهِ مِنْ کِتَابِکَ وَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِی عِلْمِ الْغَیْبِ عِنْدَکَ وَ بِکُلِّ اسْمٍ هُوَ لَکَ أَنْزَلْتَهُ فِی کِتَابِکَ أَوْ أَثْبَتَّهُ فِی قُلُوبِ الصَّافِّینَ الْحَافِّینَ حَوْلَ عَرْشِکَ فَتَرَاجَعَتِ الْقُلُوبُ إِلَى الصُّدُورِ عَنِ الْبَیَانِ بِإِخْلَاصِ الْوَحْدَانِیَّهِ وَ تَحْقِیقِ الْفَرْدَانِیَّهِ مُقِرَّهً لَکَ بِالْمَعْبُودِیَّهِ وَ إِنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ أَنْتَ اللَّهُ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَ أَسْأَلُکَ بِالْأَسْمَاءِ الَّتِی تَجَلَّیْتَ بِهَا لِلْکَلِیمِ عَلَى الْجَبَلِ الْعَظِیمِ فَلَمَّا بَدَا شُعَاعُ نُورِ الْحُجُبِ مِنْ بَهَاءِ الْعَظَمَهِ خَرَّتِ الْجِبَالُ مُتَدَکْدِکَهً لِعَظَمَتِکَ وَ جَلَالِکَ وَ هَیْبَتِکَ وَ خَوْفاً مِنْ سَطْوَتِکَ رَاهِبَهً مِنْکَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ فَلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَ أَسْأَلُکَ بِالاسْمِ الَّذِی فَتَقْتَ بِهِ رَتْقَ عَظِیمِ جُفُونِ عُیُونِ النَّاظِرِینَ الَّذِی بِهِ تَدْبِیرُ حِکْمَتِکَ وَ شَوَاهِدُ حُجَجِ أَنْبِیَائِکَ یَعْرِفُونَکَ بِفِطَنِ الْقُلُوبِ وَ أَنْتَ فِی غَوَامِضِ مُسَرَّاتِ سَرِیرَاتِ الْغُیُوبِ أَسْأَلُکَ بِعِزَّهِ ذَلِکَ الِاسْمِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَصْرِفَ عَنِّی وَ عَنْ أَهْلِ حُزَانَتِی وَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ جَمِیعَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ وَ الْأَعْرَاضِ وَ الْأَمْرَاضِ وَ الْخَطَایَا وَ الذُّنُوبِ وَ الشَّکِّ وَ الشِّرْکِ وَ الْکُفْرِ وَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ الضَّلَالَهِ وَ الْجَهْلِ وَ الْمَقْتِ وَ الْغَضَبِ وَ الْعُسْرِ وَ الضِّیقِ وَ فَسَادِ الضَّمِیرِ وَ حُلُولِ النَّقِمَهِ وَ شَمَاتَهِ الْأَعْدَاءِ وَ غَلَبَهِ الرِّجَالِ إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ لَطِیفٌ لِمَا تَشَاءُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.

خداوندا به‌درستى که سؤال مى‏‌کنم تو را، اى کسى که پنهان شده است به سبب پرتو نور خود از نظرهای مخلوقاتش، اى کسى که پوشیده است پیراهن‏ جلالت و بزرگى را و مشهور شده به صاحبیّت جبروت در منزّه بودن خود، اى کسى که بلندمرتبه است به سبب جلالت و بزرگوارى‏ در تنهائى شرف خود، اى کسى که اطاعت نموده‏‌اند از چیزها به تمامى اطاعت کردن مر فرمان او را، اى کسى که به پاى ایستاده‌‏اند آسمان‌‏ها و زمین‏‌ها در حالى که جواب‌دهنده‌‏اند مر خواندن او را، اى کسى که زینت بخشیده است آسمان را به ستاره‌‏هاى طلوع‌‏کننده و گردانیده است آن‌ها را راهنمائى از براى مخلوقات خود، اى کسى که روشن کرده است ماه روشن را در سیاهى شب تاریک به لطف خود، اى کسى که نورانى گردانیده است آفتاب روشن را و گردانیده است آن را سبب زندگانى براى خلق خود و گردانیده است آن را جداکننده میان شب و روز به بزرگى خود، اى کسى که سزاوار است شکر را به سبب پهن نمودن ابرهاى نعمت‌‏هاى خود، سؤال مى‏‌کنم تو را به مواضع انعقاد عزّت از عرش تو و به منت‏هاى شفقت از کتاب تو و به هر نامى که آن از براى تو است که نامیده‌‏اى به آن نفس خود را یا اختیار کرده‌‏اى تو آن را در علم پنهان نزد خود و به هر نامى که آن از براى توست که نازل نموده‏‌اى تو آن را در کتاب خود یا ثابت نموده‏‌اى‏ تو آن را در دل‌هاى صف‌کشندگان و طواف‏‌کنندگان دور عرش تو، پس برگشته‏‌اند دل‌ها به سوى سینه‌‏ها از تفحّص نمودن به خالص نمودن یگانگى تو را و تحقیق نمودن بى‏‌همتائى تو را در حالى که اقرار دارند از براى تو به بندگى و به آن که تو خدائى، تو خدائى، تو خدائى، نیست خدائى مگر تو و سؤال مى‏‌کنم تو را به نام‌هائى که ظاهر نموده‏اى تو آن‌ها را از براى موسى بر کوه بزرگ، پس چون ظاهر شد شعاع روشنى حجاب‏‌هاى تو از روشنى بزرگى تو، از هم پاشیدند کوه‌‏ها در حالى که گردیدند هموار از جهت بزرگى تو و جلالت تو و دور باشى تو و از جهت ترس از قهر تو در حالى که ترسانند از تو، پس نیست خدائى مگر تو، پس نیست خدائى سواى تو، پس نیست خدائى مگر تو، و سؤال مى‏‌کنم تو را به نامى که گشوده‌‏اى‏ به برکت آن به هم چسبیدن شدید پلک‏‌هاى چشم‌‏هاى نگاه‌‏کنندگان را آن چنان نامى که به اوست تدبیر دانش تو و شاهدهاى دلیل‌هاى پیغمبران تو، مى‏‌شناسند ایشان تو را به زیرکى دل‌‏هاى خود و حال آن که تو در پوشیده‌‏هاى‏ پنهان‏‌هاى نهانى‏‌هاى مخفى‏‌هائى. سؤال مى‏‌کنم تو را به عزّت آن نام که رحمت فرستى بر محمّد و بر آل محمّد و آن که بازدارى از من [و خویشان من و همه مردان مؤمن و زنان مؤمنه‏] همه آفت‌ها و بلاها را و عارضه‏‌ها و بیماری‌ها را و خطاها و گناهان را و شک نمودن و شرک‏ ورزیدن و کفر و عداوت را و نفاق و گمراهى را و نادانى و بغض را و غضب و پریشانى را و تنگدستى و بدى اعتقاد را و وارد شدن عقوبت را و سرزنش دشمنان و مسلّط شدن‏ مردان را به‌درستى که تو شنواى دعائى، مهربانى مر آنچه را که خواهى [و نیست حرکتى و نه توانائى مگر به خداى بلند مرتبه بزرگ‏].

 

قیل إن سلمان الفارسی رحمه الله‏ قَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی أَ لَا أُعَلِّمُهُ النَّاسَ قَالَ لَا یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ یَتْرُکُونَ الصَّلَاهَ وَ یَرْکَبُونَ الْفَوَاحِشَ وَ یُغْفَرُ لَهُمْ وَ لِأَهْلِ بَیْتِهِمْ وَ جِیرَانِهِمْ وَ مَنْ فِی مَسْجِدِهِمْ وَ لِأَهْلِ مَدِینَتِهِمْ إِذَا دَعَوْا بِهَذَا الْأَسْمَاءِ.

مروى است که سلمان فارسى رحمه اللَّه علیه عرض کرد: یا رسول اللَّه پدر و مادرم فداى تو باد. آیا این دعا را به مردمان تعلیم کنم؟ حضرت فرمودند که: نه اى سلمان، ایشان را تعلیم مکن، از جهت آن که نماز را ترک خواهند نمود و به معصیت‌ها و گناهان مشغول مى‏‌شوند به قصد آنکه هر گاه این دعا را بخوانند، خداى تعالى مى‌‏آمرزد گناهان ایشان را و اهل بیت ایشان را و همسایگان ایشان را و کسى را که در مسجد ایشان و در شهر ایشان باشد.

 

أقول و هذا الدعاء مما ألهمت تلاوته طلبا للسلامه یوم الثلثاء عند شده الابتلاء عند البلایا فظفرنا بإجابه الدعاء و بلوغ الرجاء و کفینا شر الحساد ببلوغ المراد إن شاء الله تعالى‏

ابن طاوس علیه الرّحمه گوید که: من ملهم شدم بخواندن این دعا در روز سه‌شنبه وقتى که به من بلائى بسیار شدید وارد شده بود، پس حاجت من برآورده شد و به مقصود خود رسیدم و از شرّ حسدبرندگان به سبب رسیدن به مطلب خود به برکت این دعا نگاه‌داشته شدم.

 

منبع
مهج الدعوات و منهج العبادات، ص: 76-77ترجمه طبسی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا